Tuesday, 11 June 2013

Refresh.


"Lebih baik kita tidak sempat mengira rahmat berbanding kita kehilangan rahmat kerana sibuk mengira musibah yang kita hadapi"

Mula- mula terbaca ayat ni... Blur gila. Sumpah blur. Tapi, bila dah dua tiga kali baca...
Oh baru faham. 
Jujur dari hati. selalunya, bila dah penat, mesti kita akan cakap "Asyik kita je yang buat kerja. suruh la orang lain pulak. Tengok dia orang tu, duduk je depan tv, lek je"

Petang tadi, lepas balik sekolah, duduk-duduk jap kat luar rumah.
Tengok budak-budak yang tak cukup umur main. -,-
Tetiba terfikir, Indahnya ciptaan Allah.
Hati tertanya "Tak penat ke dia buat semua kat dunia ni?"

Tetiba, teringat balik.
"Layakkah aku nak cakap kat semua orang yang aku ni penat?"
sedangkan Allah tak pernah mengadu apa-apa pon. Sumpah! Layakkah? 
Astaghfirullah.

Tetiba ibu panggil. 
Suruh mandikan adik.
Masuk rumah.
Mandikan adik.
Tamat :)

______________________________________________

Cuba bayangkan....
nabi masih ada lagi...
mesti dia sedih tengok aku.
Dengan mafsu sendiri pon tak boleh kawal lagi.

Tadi kat sekolah.

Perasan
"Apa awak cakap tadi?"
Tak ade pape lah.
"Cakap je la"
Tak de pape la.
"Cakap je laaaa~"
kita takut awak terasa.
"Tak, kita tak terasa."
Awak, kita kan kena fikir dulu sebelum cakap, jadi kita rasa kalau kita cakap benda tu, nanti awak terasa. So, kita tak nak lah cakap.
"Cakap je. kita takkan terasa."
Dia pon cakap....:)

Assalamualaikum.


No comments:

Post a Comment